Duitse republiek van 1919 tot 1933.

 

  • Wordt uitgeroepen in 1918, na de Eerste Wereldoorlog, en officieel ingesteld in 1919. Voor het eerst is Duitsland nu een democratie.
  • De naam is afgeleid van de plaats waar zij wordt uitgeroepen: het Duitse Weimar, bij Berlijn. Zij wordt niet in de hoofdstad Berlijn ingesteld omdat het daar te onrustig is.
  • De nieuwe republiek is gebaseerd op een verbond tussen het leger en de socialisten.
  • De sociaal-democraat Friedrich Ebert wordt tot eerste rijkspresident gekozen. Philipp Scheidemann wordt de eerste kanselier (minister-president) van de regering, die bestaat uit SPD, Zentrum en DDP (Deutsche Demokratische Partei).
  • In haar beginperiode krijgt de Republiek te maken met hevige tegenstellingen binnen de Duitse maatschappij.
  • Met behulp van het leger weet de regering het hoofd te bieden aan de communistische Spartacusopstand die begin 1919 plaatsheeft in Berlijn. Communistenleiders Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht worden daarbij vermoord.
  • In juni 1919 wordt de Vrede van Versailles gesloten. Duitsland wordt als hoofdschuldige van de Eerste Wereldoorlog behandeld: het moet afstand doen van zijn koloniën. Het Saarland komt onder gezag van de Volkenbond. Het leger moet inkrimpen en de nieuwe republiek krijgt te maken met enorm hoge (achteraf vaak als onredelijk getypeerd) herstelbetalingen.
  • In 1922 tekenen Duitsland en Rusland het verdrag van Rapallo, waarbij de landen een nauwe samenwerking beginnen. Duitsland begint nu ook met het uitbreiden van het leger op Russisch grondgebied.
  • In 1923 verschijnt Adolf Hitler voor het eerst op het openbare toneel. Hij pleegt een coup, maar die mislukt.
  • De Duitse minister van buitenlandse zaken Stresemann streeft vanaf 1923 naar herziening van de vredesbepalingen.
  • Tijdens de conferentie van Locarno (1925) garandeert Duitsland de westelijke grenzen.
  • In 1926 wordt een neutraliteitsverdrag tussen Rusland en Duitsland getekend en wordt Duitsland lid van de Volkerenbond.
  • Met het Kellog-Briandpact in 1928 verklaart Duitsland conflicten nooit door middel van oorlog te zullen oplossen.
  • De Weimarrepubliek krijgt te maken met grote economische tegenslagen. De hoge herstelbetalingen kunnen niet worden opgebracht.
  • In 1924 wordt het Dawes-plan in werking gesteld, waarbij de Verenigde Staten de republiek geld lenen om de herstelbetalingen te kunnen voortzetten.
  • In 1929 wordt het land getroffen door de internationale economische crisis.
  • Vanaf 1930 krijgt Hitlers “nationaal-socialistische Duitse arbeiderspartij partij” (NSDAP) steeds meer aanhang. De partij kenmerkt zich door een agressief nationalisme en beschikt over een eigen “knokploeg”, de SA. De nazi’s wakkeren het al sluimerend antisemitisme aan. Er worden gemene roddels over de joden verspreid, ze worden tot ras bestempeld en vervolgens tot “Untermenschen” verklaard. Ook wordt ze de schuld voor de economische crisis in de schoenen geschoven.
  • De steun voor Hitler kan verklaard worden door de economische crisis en de ontevredenheid onder het volk. Bij de verkiezingen van 1932 komt de NSDAP als sterkste uit de bus.
  • Als Hitler in 1933 in Duitsland aan de macht komt betekent dit het einde van de Weimarrepubliek.

 

Beoordeel dit artikel

Gerelateerde Berichten