Politieke filosofie.
Saamhorigheidsgevoel tussen verschillende personen
op basis van godsdienst, taal, cultuur, land van herkomst en afkomst.

 

Voorwaarden voor nationalisme zijn een gemeenschappelijke band in de vorm van geschiedenis, tradities, taal etc. en gemeenschappelijke (toekomstige) belangen. Ontstaat als het proces van natievorming zich voltrekt.

Opkomend nationalisme is in de geschiedenis verantwoordelijk voor de bepaling van vele landsgrenzen en onafhankelijkheidsoorlogen. Denk bijvoorbeeld aan de grenzen van de Europese naties en de strijd om onafhankelijkheid van kolonies. Het valt onder te verdelen in volksnationalisme, dat zich niets aantrekt van landsgrenzen en staatsnationalisme, dat zich baseert op de landsgrenzen. Een voorbeeld van staatsnationalisme is het Franse nationalisme, dat we ook wel kennen onder de naam chauvinisme. Een voorbeeld van volksnationalisme is het Italiaanse nationalisme, dat de eenwording van de Italiaanse staat bewerkstelligde in de tweede helft van de negentiende eeuw.

Ook het nationalisme van Hitler in de tijd van nazi-Duitsland is een voorbeeld van volksnationalisme. Hetzelfde geldt voor het joodse nationalisme. Het is gebaseerd op de joodse religie en geschiedenis. Het zionisme is er een vorm van. Het Palestijnse nationalisme komt pas op nadat de staat Israël is gesticht. Vóór die tijd beschouwden de Arabische inwoners van het land zich niet als nationale eenheid.

Nationalisme hangt nauw samen met territoriale wensen. Zo leidt nationalisme in vele voorbeelden in de geschiedenis tot imperialisme. Denk bijvoorbeeld aan Hitler’s Derde Rijk. Het joodse nationalisme komt voort uit de aanspraken die joden maken op het Heilige Land. Hetzelfde geldt voor het Palestijns-Arabische nationalisme.

 

Beoordeel dit artikel

Gerelateerde Berichten