Moslims die zich tot het christendom bekeerd hebben.
Vrijwillig of onder dwang.

Het woord is afgeleid van het woord moor, waarmee de moslims in Spanje aangeduid werden. Moriscos, dat letterlijk ‘moortjes’ betekent is de naam die de Spanjaarden aan de tot het christendom bekeerde moren geven.
Tijdens de Reconquista (de christelijke herovering van Spanje op de Moren) is Granada het enige Arabische bolwerk dat overeind weet te blijven. Moren en joden vluchten hierheen uit angst voor christelijke repressie. Als ook Granada in 1492 het loodje moet leggen zit er voor vele moslims niets anders op dan zich te bekeren. Zij worden hier gedwongen door de katholieken.

De term Moriscos wordt ook gebruikt voor moslims die uit zichzelf in de loop van de tijd overgingen tot het christendom, op het moment dat andere gebieden al op de moren heroverd waren.

In sommige gevallen hebben Moriscos zich weliswaar openlijk tot het christendom bekeerd, maar bleven zij in het geheim moslim. De Moriscos worden gedurende de zestiende eeuw als tweederangsburgers behandeld, ondanks het feit dat ze zich bekeerd hebben. In 1508 wordt het ze verboden hun traditionele kleding te dragen. In 1567 wordt bepaald dat ook de Arabische taal niet langer gesproken mag worden en dat de Moriscos van hun traditionele gebruiken moeten afzien. De wetten worden ingevoerd om de macht van Madrid te versterken.

Na de invoering van de wetten komen de Moriscos in opstand. Filips II ziet zijn vooroordeel bevestigd dat de bekeerde moren niet te vertrouwen zijn en dat de islam op machtsuitbreiding uit is. De revolte wordt in 1570 neergeslagen. In 1609 worden 800.000 Moriscos tijdens de regering van Filips III het land uitgejaagd.

Beoordeel dit artikel

Gerelateerde Berichten