Vladimir Ilyich Lenin

Eerste premier van de Sovjetunie.
Oprichter van het Leninisme (communistische ideologie).

 

Echte naam: Ulyanov. Geboren op 22 april 1870 in het Russische Simbirsk. Zijn grootvader is een jood die zich bekeert tot het christendom. Maakt op zijn zeventiende mee hoe zijn oudste broer Alexander Ulyanov wordt opgehangen voor deelname aan een complot om Tsaar Alexander III om te brengen.

Wordt in 1887 gearresteerd en van de universiteit gestuurd vanwege deelname aan protesten. Lenin studeert echter zelf verder en behaalt in 1891 een vergunning om advocaat te worden. Lenin houdt zich echter vooral bezig met andere dingen dan de advocatuur. Hij werkt mee aan revolutionaire propaganda en bestudeert het Marxisme. In december 1895 wordt hij gearresteerd. Hij zit een jaar vast, waarna hij verbannen wordt naar Shushenskoye in Siberië.

In 1898 trouwt hij met de socialistische activiste Nadezhda Krupskaya. Als in 1900 aan zijn verbanning een eind komt, reist hij veel door Rusland en Europa en publiceert hij over de revolutionaire beweging. Ook is hij actief voor de Russische Sociaal-democratische Arbeiderspartij.

In 1903 wordt hij leider van de Bolsjewieken. Wordt in 1906 gekozen tot voorzitter van de RSDAP, maar een jaar later verhuist hij om veiligheidsredenen naar Finland. Hij blijft echter deelnemen aan socialistische bijeenkomsten door heel Europa.

Wanneer in 1917 tsaar Nicolaas II afgezet wordt, keert Lenin terug naar Rusland en wordt hij weer één van de leiders van de Bolsjewieken. Na een mislukte arbeidersopstand in juli vlucht Lenin opnieuw naar Finland, maar in oktober komt hij terug voor de aanzet tot de Oktoberrevolutie tegen de tijdelijke overheid, onder het motto: “Alle macht aan de Sovjets”.

Op 8 november wordt Lenin door het Russische Sovjetcongres gekozen als voorzitter van de Raad van Volkscommissarissen. In tegenstelling tot andere Bolsjewiekenleiders is Lenin voorstander van vrede met Duitsland, uit angst voor een Duitse invasie tijdens WO I. De vredesonderhandelingen mislukken echter. Duitsland valt Rusland binnen, waardoor Rusland in het westen veel terrein verliest. Als gevolg van de Duitse aanval komt er meer steun voor vrede en tekent Rusland uiteindelijk het Verdrag van Brest-Litovsk.

In eerste instantie vormt Lenin’s Bolsjewiekengroep een coalitie met de linkse kant van de Socialistische Revolutionairen. De coalitie valt echter uiteen doordat de SR het niet eens zijn met Brest-Litovsk en zich tegen de Bolsjewieken keren.

Op 30 augustus 1918 wordt Lenin aangesproken door Fanya Kaplan, een lid van de SR. Wanneer hij zich naar haar omkeert vuurt ze drie schoten op hem af. Twee ervan raken hem in zijn schouder en long. Lenin overleeft de aanslag, maar zijn gezondheid wordt snel slechter.

In maart 1919 vormen Bolsjewiekleiders samen met revolutionaire socialisten uit andere landen de Communistische Internationale. Ze scheiden zich daarmee af van de rest van de socialistische beweging. De Bolsjewiekpartij gaat Russische Communistische Partij heten. Rusland kampt in die tijd met een burgeroorlog tussen voor- en tegenstanders van de Sovjetregering. De belangrijkste partijen zijn het Rode Leger van de communisten en het Witte Leger van de monarchisten. Andere landen mengen zich in deze oorlog aan de kant van het Witte Leger. In 1920 wordt de oorlog gewonnen door het Rode Leger.

In 1921 begint Lenin zijn Nieuw Economisch Beleid, om de door de oorlog verwoeste industrie en agricultuur opnieuw op te bouwen. Kort na de oktoberrevolutie spreekt Lenin zich uit tegen de slechte behandeling van joden onder de tsaren. De Bolsjewiekpartij had onder haar leden veel joden, net als het Rode Leger en het Communistisch Centraal Comité. Ook zorgt hij ervoor dat joden zich voor het eerst in de geschiedenis in Rusland mogen vestigen.

Door de spanningen van de oorlog is Lenin’s gezondheid nog verder achteruit gegaan. In mei 1922 krijgt hij een hersenbloeding waarna hij gedeeltelijk verlamd is en een minder actieve rol gaat spelen in de regering. Na zijn eerste hersenbloeding schrijft Lenin een aantal stukken waarin hij zijn visie weergeeft op de toekomst van de Sovjetregering. In Lenin’s Testament bekritiseert hij Joseph Stalin, die op dat moment secretaris-generaal van de communistische partij is maar na Lenin’s dood aan de macht komt en Lenin’s artikelen verborgen houdt. In december van dat jaar krijgt hij een tweede hersenbloeding, waarna hij zich helemaal terugtrekt uit het politieke leven. In maart 1923 krijgt hij zelfs een derde hersenbloeding, waarna hij de meeste tijd in bed doorbrengt en niet meer in staat is om te praten.

Wanneer Lenin op 21 januari 1924 een vierde hersenbloeding krijgt, overlijdt hij aan complicaties. Artsen die hem behandeld hebben zijn het er echter niet over eens dat hij inderdaad aan een hersenbloeding is overleden. Zo wordt er gespeculeerd dat hij aan syfilis leed.

Na zijn dood wordt de stad Petrograd als eerbetoon aan Lenin omgedoopt tot Leningrad. Na de val van de Sovjetunie in 1991 krijgt de stad zijn oude naam terug: Sint Petersburg.

Beoordeel dit artikel

Gerelateerde Berichten