Bijbelse (mythologische ) figuur. Opvolger van Mozes. Leidt het volk Israël de Jordaan over. Tevens naam van een Bijbelboek.

Hebreeuwse naam die ‘Jahweh redt’ betekent. Zoon van Nun, afkomstig uit de stam van Efraïm. Opvolger van Mozes als leider van het volk Israël, dat pas eeuwen later zal worden aangeduid als het Joodse volk. Onder zijn leiding trekt het volk de Jordaan over. Hun verovering van Kanaän, het beloofde land, begint met Jericho.

Jozua verdeelt het land onder de twaalf stammen van Israël. Hij sluit een verbond met de twaalf stammen, waarbij zij beloven de God van Israël te blijven dienen. Jozua overlijdt als hij 110 jaar oud is.

Onder archeologen bestaat onenigheid over wat de een ziet als feiten en de ander als fictie. De Bijbelse verhalen worden betwist, niet alleen over de inname van Jericho maar ook die van Ai. Ook zijn er historici die benadrukken dat voor alle Bijbelverhalen van vóór koning David geen enkel geschiedkundig bewijs bestaat. De gewelddadige verovering van het land zou een fantasie zijn, ontstaan en opgeschreven een paar eeuwen vóór of tijdens de Babylonische ballingschap. Het doel ervan zou geweest zijn, een nationale identiteit te scheppen voor de verbannen Joden. En daarmee de terugkeer naar het oude ‘beloofde land’ te bevorderen.

In onze tijd zijn de verhalen rond Jozua nog steeds een bron van conflict. Veel mensen menen er de verheerlijking van (religieus) geweld in te herkennen. Waar hetzelfde thema binnen de islam van vandaag, namelijk jihadisme in de Koran, kritisch aan de orde wordt gesteld komt steevast deze periode binnen de Israëlitisch/Joodse traditie in beeld.

 


Gerelateerde Berichten