Oude Arabische stamgewoonte en term, die staakt-het-vuren of rust en kalmte betekent. Hudna is de naam voor de eerste stap in een verzoeningsproces en stamt uit de tijd van voor de islam.

 

De term komt in 2001 en 2003 in het nieuws. Het gaat om een voorgenomen staakt-het-vuren in het Israëlisch-Palestijnse conflict. Vooral (terreur-) organisaties als Hamas zijn erbij betrokken.

Volgens de Arabische traditie mogen moslims met niet-moslims een hudna aangaan en die daarna op elk willekeurig moment weer verbreken. Volgens het islamitische recht moet een hudna met een niet-islamitische vijand altijd tot tien jaar gelimiteerd zijn.

Na ondertekening van de Oslo-akkoorden in 1993 gebruikt Arafat in toespraken in de Arabische taal de term hudna voor de overeenkomsten. Dat impliceert tegelijk dat de overeenkomsten op elk moment kunnen worden opgezegd. Critici halen het incident aan om de onbetrouwbaarheid van Arafat te onderstrepen.

Arafat legt na ondertekening van de Oslo-akkoorden op een geheime bijeenkomst uit hoe Mohammed in het jaar 628 een wapenstilstand, een hudna, had getekend met de ongelovige stammen van Quraish in Medina, toen hij nog niet sterk genoeg was om hen te verslaan. De wapenstilstand was aangegaan voor de periode van iets minder dan 10 jaar, maar binnen twee jaar beschikte hij over een groot en sterk leger. Hij verbrak de wapenstilstand en vermoordde de Quraish.

De Israëlische zakenman Eyal Ehrlich introduceerde het concept hudna in 2001 voor het conflict tussen Israël en de Arabische buren nadat hij een hudna uitgeroepen had zien worden om een conflict in Jordanië te bekoelen. Ehrlich en een aantal anderen suggereerden dat Israël een wederzijdse hudna zou moeten voorstellen om zo tot een langer durende vrede te komen. De regering van Israël wees het idee echter in 2001 af.

Twee jaar later, in 2003, onder grote internationale druk, van vooral Abu Mazen en Egypte, roepen Hamas en de Islamitische Jihad een wapenstilstand uit, die echter slechts 45 dagen standhoudt. Deze wordt Hudna genoemd. De radicale organisaties verbreken op 29 juni 2003 het eenzijdige bestand. De voorstanders van dit staakt-het-vuren menen dat op deze manier de vijandigheid afneemt en dat zo vrede mogelijk wordt gemaakt. Tegenstanders menen dat met deze hudna de Palestijnen in staat worden gesteld hun gewapende groeperingen te reorganiseren en dat de Israëli’s intussen gewoon door kunnen gaan met het bezetten van Palestijns gebied.

Israël gaat in de daaropvolgende maanden door met aanvallen op Palestijnse ‘militanten’, terwijl de Islamitische Jihad en Fatah Israëlische burgers onder vuur nemen. Op 8 augustus worden twee Hamas-leden vermoord door de IDF. Hamas reageert op 12 augustus met een zelfmoordbom, waarbij een Israelische burger omkomt.

Hamas stelt dat de hudna door moet gaan, maar de vijandelijkheden escaleren. Het Israëlische leger doodt op 14 augustus Mohammed Seeder, leider van de Islamitische Jihad. Op 19 augustus worden 23 mensen gedood en 136 mensen gewond bij het opblazen van een bus in Jeruzalem door radicale islamitische organisaties. Isma’il Abu-Shanab, van Hamas, wordt op 21 augustus gedood.

Hamas zegt vervolgens de hudna op. In januari 2004 biedt Hamasleider Rantissi een tienjarige hudna aan in ruil voor teruggave van alle gebieden die tijdens de Zesdaagse oorlog veroverd zijn en het oprichten van een Palestijnse staat op de Westbank en de Gazastrook. Rantissi stelt dat de hudna gelimiteerd is tot tien jaar omdat het op dat moment onmogelijk is om al het Israëlische land te bevrijden. De hudna is echter niet bedoeld als erkenning van de Israëlische staat.

Voor Israël is het voorstel belachelijk en alleen een manier om ongehinderd militaire voorbereidingen te kunnen treffen. Hamasleider Yassin, die ook een tienjarige hudna voorstaat, wordt in maart 2004 geliquideerd. Rantissi volgt in april.

In december van hetzelfde jaar brengen de nieuwe Palestijnse leiders het begrip opnieuw ter sprake. Ook de begrenzing op tien jaar komt aan de orde. Israël wijst de voorstellen – vanwege de korte-termijnfilosofie die erachter zit – ook deze keer af.

 

Beoordeel dit artikel

Gerelateerde Berichten