Romeins keizer in de eerste eeuw n. Chr. Berucht vanwege zijn bizarre regeermethoden.

 

Caligula heet eigenlijk Gaius Julius Caesar Germanicus. Hij is de zoon van Germanicus en Agrippina de Oudere, en de opvolger van keizer Tiberius in 37 n. Chr.

Caligula groeit op tussen de soldaten. De bijnaam is afgeleid van het Latijnse woord caligae. Daarmee worden de kindersandalen bedoeld die hij, in de vreemde combinatie met een soldatenpakje, op jonge leeftijd draagt.

Zijn vader wordt door Tiberius vermoord en zijn moeder verbannen. Als hij aan de macht komt, wordt dat op uitbundige wijze gevierd: de as van zijn moeder paradeert door Rome. Het volk is blij met Caligula als keizer, zeker na de wrede regeerperiode van zijn voorganger Tiberius.

Caligula is een big spender: binnen een jaar is de schatkist leeg. Hij sticht een vazalkoninkrijk in Judea met Julius Agrippina als bestuurder. Ook elders sticht hij vazalkoninkrijken.

Een korte tijd gaat het goed, totdat hij zich steeds vreemder gaat gedragen en problemen krijgt met de aristocratie in het rijk. Zijn gedrag wordt wel geweten aan een hersenvliesontsteking waarmee hij te kampen zou hebben gekregen.

Zo eist Caligula dat zijn afbeelding in joodse synagogen wordt getoond. Dat leidt tot ernstige onlusten, vooral in Alexandrië. In Jeruzalem wordt de joodse geestelijkheid gedwongen zijn afbeelding in de tempel te plaatsen. De crisis is heftig. Zijn vroege dood voorkomt dat het nog verder uit de hand loopt.

Zijn problemen vermenigvuldigen zich als gevolg van verloren veldslagen. Hij is verantwoordelijk voor enorme wanorde in het rijk.
Historici en tijdgenoten beschrijven Caligula als ‘gek’. Hij zou psychisch ziek zijn geweest. Men gaat er vanuit dat hij schizofreen was. Hij staat bekend om zijn seksuele wangedrag en zijn drang om op overdreven wijze als godheid vereerd te worden.

In 41 n. Chr wordt Caligula, samen met zijn vrouw en dochtertje, door tegenstanders om het leven gebracht. Zijn oom Claudius volgt hem op.

 

Beoordeel dit artikel

Gerelateerde Berichten