Antisemitisme (= Jodenhaat) kent tientallen oorzaken. Met een gezamenlijk kenmerk: ze zijn niet of nauwelijks met feiten te onderbouwen.

Religieuze concurrentie

Christendom  Bovenaan de lijst staat de al twintig eeuwen durende stelselmatige anti-joodse propaganda in woord en beeld van christelijke kerkleiders. Hun volgelingen nemen die over. Het Nieuwe Testament van de Bijbel is geschreven door naar het christendom overstapte Joden. Dat nieuwe bijbeldeel herroept ideeën uit het oude. Het bevat tegen de Joodse religie en het Joodse volk gerichte teksten.

Een van de venijnigste is Mattheüs 27 vers 25: ‘En al het volk, antwoordende, zeide: Zijn bloed kome over ons, en over onze kinderen.’ Niet een deel, nee, nadrukkelijk ál het volk zou de uitroep hebben gedaan – vlak voor de kruisiging van Jezus. Eeuwenlang hebben christenen de tekst geïnterpreteerd als goedkeuring voor het straffeloos vergieten van onschuldig Joods bloed.

Nog vandaag wordt Joden het verwijt gemaakt dat ‘ze’ (d.w.z. ‘de Joden’) toch maar Jezus Christus de kruisdood hebben laten sterven. Het valt nog vandaag op te tekenen uit de mond van ‘betrokken christenen’. Op internet is het in allerlei vormen terug te vinden.

Steevast ontbrandt dan de discussie of deze daad de Joden of de Romeinen te verwijten valt. Over de fouten van ‘de Duitsers‘ worden al na twee (2)generaties geen verwijten meer gemaakt. Met het grootste gemak wordt ‘de Joden’ een vermeende zonde zeventig generaties later nog nagedragen. Bij dat verwijt over een antieke gebeurtenis worden ten minste twee aspecten over het hoofd gezien. Weten we wel zeker dat deze moord heeft plaatsgevonden? En moet het verwijt dan niet worden beperkt tot de religieuze Joden (van destijds)?

Islam  De Koran (opgeschreven ca. 700-800 n. Chr.) zet de traditie voort. Het Heilige Boek van de moslims bevat tientallen tegen Joden gerichte discriminerende, tot haat aanzettende en hier en daar zelfs tot moord oproepende teksten. Sommige passages zijn niet alleen tegen joden gericht maar ook tegen christenen, ongelovigen en afvalligen (ex-moslims).

De samenstellers van beide Heilige Boeken lijken zich af te zetten tegen de religie waar beide uit zijn voortgekomen. Met volgens veel wetenschappers als hoofdoorzaak dat veel Joden niet bereid bleken zich tot de nieuwe religie te bekeren.

De joden als priestervolk

Orthodoxe Joodse groeperingen presenteren zichzelf en hun volk als “priestervolk met een missie”. Ze stellen dat ze via de Bijbel een opdracht van God hebben meegekregen. Ze moeten voor andere volken een toonbeeld van hoge ethische standaarden zijn. Dat leidt bij buitenstaanders tot afkeer. Ook al ver voor onze jaartelling leidde dat tot dezelfde afkeer bij volken die er nog een uitgebreide godengalerij op na hielden (zie Meer informatie onderaan). De denkwijze wordt en werd uitgelegd als hooghartigheid. Opmerkelijk is buitenstaanders voor Joden (en de staat Israël) nogal eens een hogere morele standaard aanleggen dan voor anderen. Van Joden wordt een voorbeeldfunctie verlangd.

Religieuze afgunst

De vervangingstheologie (of substitutietheologie) leert dat de christelijke kerk het Joodse volk heeft vervangen als Gods ‘uitverkoren volk’. Veel christenen zouden een vaag gevoel van jaloezie koesteren, vanwege het feit dat ‘onze God’ eerder een voorkeur heeft gehad voor het Joodse volk. Ook de grote profeet van de islam, Mohammed, slaagde er niet in de Joodse gemeenschap tot Allah te bekeren. Vervolgens werden Joden veracht en opgejaagd. Ze werden (en worden) vergeleken met varkens en apen. Eeuwenlang tonen christelijke en islamitische leiders hun verontwaardiging over de Joodse halsstarrigheid. Joden blijven weigeren Jezus Christus als de Messias (= Verlosser van de mensheid) of Mohammed als de Grote en Laatste Profeet te erkennen. De jaloezie slaat om in woede. En haat. En van tijd tot tijd: moordzucht.

Opdracht tot moord

In vroeger tijden werd het geschiedenisboek van de Joden gezien als een door God zelf gedicteerde ‘onweerspreekbare’ openbaring. In onze tijd beleven veel mensen vooral de eerste boeken ervan als pure haatzaaierij. Als het heilige boek van de moslims, de Koran, aangevallen wordt klinkt vaak ter verdediging “Maar in de Bijbel kunnen ze er ook wat van!” Speciaal wordt gedoeld op de goddelijke opdracht aan Jozua om alle ‘autochtone’ bewoners van Kanaän uit te roeien. Nooit is enig archeologisch bewijs voor deze wrede uitroeiingsverhalen is gevonden. Steeds meer wetenschappers zien het als mythologie. Lijkend op die van Grieken en Romeinen. De goddelijke opdracht tot moordzucht werd opgedragen aan een volk waarvan niet zeker is of het bestaan heeft. De opdrachten in de Koran gelden voor iedere moslim van vandaag.

Over de Bijbel als geheel, dus beide Testamenten, bestaat meer boosheid. Nogal wat ex-christenen zijn verontwaardigd over “wat die nare Joden ons allemaal aan religieuze waanzin hebben opgedrongen”. Zij verwijten Joden van vandaag de publicatie van tekstmateriaal dat joodse religieuze schrijvers in de eeuwen rond het begin van onze jaartelling hebben opgesteld. Antisemieten komen vervolgens nogal eens met het argument dat de Joden van vandaag eigenlijk geen echte afstammelingen van de joden van destijds zijn. Zonder daaraan passende consequenties te verbinden: haat en hekel worden er niet minder door.

Complottheorie: de Joodse lobby

Veel mensen zijn ervan overtuigd dat ‘de Joden’ een geheimzinnige, onzichtbare macht uitoefenen. Ze “zitten overal achter”. Ze hebben christenen met de pest besmet, protestanten en katholieken tegen elkaar opgehitst, de Franse Revolutie ontketend en de Russische uitgebroed. Ze waren (niet alleen volgens Hitler) de oorzaak van WO2, ze hebben aids en polio veroorzaakt en verspreid, ja, ze zaten zelfs achter 9/11 (de terreuraanslagen in Amerika), de oorlog in Irak, de chaos in Syrië en ze hebben Islamitische Staat opgericht. Ze zijn uit een nieuwe wereldorde. De ‘Illuminati’, voornamelijk Joden, trekken in het geheim aan alle touwtjes. Doem- en complotdenkers weten het zeker: een klein groepje Joden, de Joodse Lobby, oefent in het bestuur van de Verenigde Staten van Amerika een onbegrensde macht uit. De ene na de andere president zou een ‘marionet’ zijn van het Joodse Complot.

Joodse financiële macht

Joden zouden eeuwenlang Europese economieën in de houdgreep hebben gehad, onder meer als bankiers. Ze zouden zich hebben verrijkt door woekerrente (buitensporige hoge rente) te berekenen. In feite werd die situatie veroorzaakt doordat ze geen andere beroepen mochten uitoefenen (“beroepsverboden”). In het heilige boek van de Joden, de Hebreeuwse Bijbel of oude Testament, is rente en rijkdom niet verboden. In het christendom was – en in de islam is – het rekenen van rente een zware zonde.

Joodse rijkdom

De ‘puissante’ rijkdom van ‘de Joden’ is een veelgehoorde visie, die echter op geen enkele manier kan worden onderbouwd. Nooit is aangetoond dat Joden op deze aarde gemiddeld rijker zijn dan anderen. De overgrote meerderheid van de in de Holocaust omgekomen Joden uit Oost-Europa was straatarm.

Vasthouden aan eigen cultuur

Dan is er het verwijt dat de Joden zich maar gebrekkig aan de cultuur aanpasten van de landen waar ze woonden. Wel assimilatie maar geen integratie. Opmerkelijk is dat in de jaren voorafgaand aan de Holocaust juist de Duitse Joden in hoge mate waren geïntegreerd. De gele ster werd niet voor niets in het leven geroepen: die was nodig om het onderscheid zichtbaar te maken.

Lastpakken

Eeuwenlang hebben ‘autochtone’ bevolkingen in Europa de beleving gekoesterd dat ‘Joden’ hoe dan ook een lastig volkje zijn. Een concreet – met voorbeelden gestaafd – antwoord op de vraag waarin dat ‘lastige’ dan wel bestaat, blijft meestal uit. Een sterkere onderbouwing dan “toch moet je ze in de gaten houden” ontbreekt. In tegenstelling met christenen en moslims valt de hele geschiedenis door een Joods streven naar wereldheerschappij niet te bewijzen. Ook van Joodse terreur tegen andersdenkenden, wraaknemingen voor moordpartijen (pogroms) of het verbranden van kerken en moskeeën is nauwelijks iets gedocumenteerd.

Joodse wereldoverheersing

De Joodse diaspora (= omzwerving, verspreiding over de wereld) heeft ertoe geleid dat in veel landen op aarde Joden wonen. Al eeuwenlang zijn Joden gewend, internationale contacten te onderhouden met familie en vrienden . Hun ‘netwerk’ is mede de oorzaak van de altijd weer opduikende vrees voor Joodse wereldoverheersing. Smaadschriften als de ‘Protocollen van de Wijzen van Sion’, worden nog dagelijks verspreid, tegenwoordig vooral in de Arabische wereld. Daarin wordt de suggestie gewekt dat “de Joden” uit zijn op wereldoverheersing. Opvallend is dat de verdachtmaking vooral opborrelt in twee ideologieën die zelf uit waren en zijn op wereldoverheersing.

Judeofobie – angst voor Joden

De beleving dat het Joodse volksdeel een krachtige, geheimzinnige en religieus onaangepaste minderheidsgroep is, die – op basis van een document dat wijzelf ook gebruiken, de Bijbel – vasthoudt aan wel heel andere eigen (kleding-) gewoonten en geheimzinnige rituelen.

De Joden als zondebok

Om een combinatie van – meestal verzonnen, onbewijsbare – redenen worden ‘de Joden’ al drieduizend jaar te voorschijn getoverd als ideale en voor de hand liggende zondebok in tijden van economische achteruitgang.

Joden zijn slimmer

De Joden zouden een intelligenter volk zijn dan andere. Dat zou worden ‘bewezen’ door o.a. het onevenredig grote aantal Joodse Nobelprijswinnaars. Tot nu toe is nog nooit iemand erin geslaagd, wetenschappelijk aan te tonen dat de 15 miljoen Joden op onze aarde gemiddeld slimmer zijn dan de 7 miljard anderen.

Joden zijn eigenwijs

De uitvinding van het monotheïsme, op een gegeven moment parallel lopend aan de geschiedenis van Egypte. Daar keert men echter onder druk van de priesterkaste al snel terug naar het oude veelgodendom. De discriminerende haat die de Joden tamelijk plotseling vanuit Egypte ten deel valt kan wellicht verklaard worden uit het feit dat de Joden vasthouden aan het ééngodendom. In de Bijbel wordt gesproken van een nieuwe Farao, ‘die Jozef niet gekend had…’. Al ver vóór Christus spreken historici over de Joden als een ‘eigenzinnig volk, met een vreemde, onzichtbare god‘.

Joodse heilige teksten als basis

Het feit dat ‘de Joden’ de auteurs zijn van het eerste deel (Oude Testament) van de Bijbel, dat samen met het Nieuwe Testament het heilige boek vormt van de christenen en dat een essentiële invloed gehad heeft op de navolgende beschavingen. In feite kunnen zowel christendom als islam als voortzetting (variant) van het Jodendom worden gezien. Des te kwalijker wordt het de joden genomen dat ze zowel Jezus als Mohammed met volharding blijven afwijzen.

Boodschappers

‘Don’t kill the messenger’. De Joden zijn – via Jezus – immers de boodschappers van de Blijde Boodschap, het Heil van de Wereld, het Evangelie, maar ook van veel nog te verwachten narigheid. Oudtestamentische profeten werden/worden om hun onheilsboodschap bewonderd en gehaat. Maar ook Jezus voorspelde dat er duistere tijden zouden komen. In het Romeinse Rijk liep de boodschapper – vooral als hij een onheilstijding meebracht – een groot risico ter plekke onthoofd te worden.

Weelde en schoonheid

Jezus preekte materiële eenvoud. Hij leerde: ‘Een kameel gaat makkelijker door het oog van een naald dan dat een rijk mens het Koninkrijk zou beërven.’ Hij lijkt daarmee afstand te nemen van het jodendom, dat geen moreel probleem had met rijkdom. In het O.T. staan rijkdom en schoonheid, vooral vrouwelijke (beauty: ‘de mooiste, de ‘schoonste’ vrouw van het land’) in hoog aanzien.

Kwetsbaar door zelfkritiek

De heersers van Egypte, Assyrië, Perzië en Babylonië rapporteerden alleen hun (militaire) overwinningen en successen. Joodse geschiedschrijvers waren vermoedelijk de eersten die zelfkritische teksten opstelden. De Joodse geschiedschrijving staat bol van bezinning op fouten van de eigen leiders – en vooral ook van het volk zelf – en daarbij horende waarschuwingen. Het Boek (het O.T. dus, onderdeel van het meest verkochte boek ter wereld) is een opeenvolging van verhalen waarin jaloezie tot moord en doodslag leidt en waarin naast geld ook strenge wetgeving als thema opduikt. Dat heeft Joden kwetsbaar gemaakt: van geen enkel ander volk ter wereld is de geschiedenis zo open en bloot, zo ‘geopenbaard’. Het is een koud kunstje, Joden om geïsoleerde stukjes van hun echte dan wel vermeende geschiedenis tot mikpunt van spot en hoon te maken.

Van weerloos naar machtig

In de Mozaïsche wet (de Tien Geboden) wordt Joden een verbod opgelegd. “Gij zult niet doden”. Veel Joden hebben zich – ook tijdens vervolgingen – strikt aan de regel willen houden. Ze waren daarmee weerloos. In de Joodse geschiedenis komen nauwelijks veroveringsoorlogen voor – en de paar die erin voorkomen zijn vermoedelijk aan de fantasie van geschiedschrijvers ontsproten. Immers, archeologisch onderzoek heeft tot nu nooit iets van de moordpartijen op inheemse volken (Jozua, in opdracht van God) blootgelegd. Veel buitenstaanders hebben moeite met de militaire macht die de Joodse staat na WO2 heeft ontwikkeld. De omslag van ‘eeuwenlang onderdrukte en vervolgde minderheid‘ naar ‘moderne, onoverwinlijke natie’ kunnen veel mensen niet accepteren.

Dubbele loyaliteit

Buitenstaanders hebben soms moeite met de Joodse dualiteit. Enerzijds is er een enorme interne (nationale) gehechtheid, met aan de andere kant sterke interne (religieuze) verdeeldheid (‘drie rabbijnen, drie meningen’). Joden uit de diaspora zijn trouw aan het land waarin ze geboren zijn, maar ook aan Israël. Toch hebben grote aantallen Joden – ook in Israël – zich tegen het zionistische streven gekeerd. ‘Nieuwe historici’ en schrijvers willen de werkelijke waarheid onthullen over Joods incorrect optreden in Palestina. Ze lijken zich daarmee tegen de eigen zaak te keren.

Openheid

Niet alleen na het ontstaan van het zionisme was het volk sterk verdeeld. Het gebrek aan eenheid heeft zich ook na de Holocaust en na het ontstaan van de staat Israël voorgedaan. Ook over de politiek die de staat Israël voert bestaat een opmerkelijke verscheidenheid aan opvattingen. Veel Joden zien verschil van mening en felle openbare debatten als het toppunt van democratie. Buitenstaanders verwachten dat een bedreigd volk veel meer eendracht zou vertonen. Ze raken daardoor verward, vinden de onenigheid maar vreemd en keren zich af.

Kuddegeest

Niet zelden worden mensen meegetrokken in (discriminerend) gedrag van anderen. “Als iedereen in mijn omgeving een hekel aan Joden heeft, wie ben ik dan om er anders over te denken”. Mensen kiezen niet alleen voor deze houding als het om hun woonomgeving gaat, maar ze worden ook beïnvloed door nieuwsmedia, kerken, moskeeën.

Onverschilligheid

Tijdens pogroms en razzia’s vóór, tijdens en na WO2 keken veel omstanders de andere kant op, omdat ze ‘er niets mee te maken’ wilden hebben. Je inzetten om onrecht te voorkomen op het moment dat het plaatsvindt is oneindig veel riskanter dan je er achteraf druk over maken.

Ook nu nog melden nieuwsmedia dat Joodse gemeenschappen, ook in Nederland, met onevenredig veel heimelijke of openlijke afwijzing te maken hebben. Als reactie hierop – het resultaat van eeuwenlange ervaring – menen veel Joden dat ze alleen staan, dat ze op zichzelf zijn aangewezen en dat niemand ze te hulp zal komen. “Wat we ook zeggen of doen, het is altijd verkeerd en nooit goed. Altijd is alles onze schuld”. Ook na de eeuwwisseling vertrekken nog Joden naar Israël vanwege discriminatie. Een Nederlands politicus noemt dat verstandig ‘omdat de Jodenhaat in Europa zal toenemen, vooral onder Marokkaanse jongelui, die in aantallen alleen maar zullen toenemen’. Als nieuwsmedia melding maken van aanslagen op groepen Joodse mensen, juist vanwege hun achtergrond, leidt dat in de regel niet tot grote verontwaardiging. De oorzaak van dit ‘wegkijken’ is volgens wetenschappers ‘begrijpelijke angst’.

Relativeren

Een veelgehoorde reactie op waarschuwingen tegen antisemitisme: ‘Ach, in de Tweede Wereldoorlog hebben de nazi’s ook minstens zes miljoen homo’s, zigeuners, Poolse en Russische soldaten, politieke gevangenen en geestelijk gehandicapten vermoord. De Joden vragen te veel aandacht voor hun zaak. Ze proberen aan alle kanten munt uit de situatie te slaan. Dat gepraat over de Holocaust moet nu maar eens stoppen. En nu komt zoiets toch nooit meer voor want Europese landen bevechten elkaar niet meer.’ Gemakshalve wordt vergeten dat ook na WO2 door terreur en aanslagen duizenden Joden het leven hebben verloren.

Ontkenning

Het leed dat Joden is aangedaan voor en in WO2 is op allerlei manieren gedocumenteerd. Duizenden overlevenden hebben getuigenissen afgelegd van wat ze hebben moeten meemaken. Er zijn foto’s, er zijn films, er zijn musea (Yad Vashem). Toch zijn er mensen die de Holocaust ontkennen of bagatelliseren. Gaskamers zijn er volgens hen nooit geweest. Of hoogstens om kleding te ontsmetten. Het bestaat niet dat je in zo’n korte tijd zo’n massa mensen kunt ombrengen en vernietigen. Er zijn niet zes, maar hooguit drie of maximaal vier miljoen Joden uitgeroeid. Een paar namen: David Irving, Maurice Bardeche, Paul Rassinier.

Uitbuiting

Al vanaf de jaren 1970 wordt de Joodse gemeenschap ervan beschuldigd, munt te willen slaan uit de Holocaust. Ook een Joodse wetenschapper als Norman Finkelstein doet eraan mee. De zionisten zouden er de staat Israël mee willen rechtvaardigen. Het terugvorderen van op grote schaal geroofde kunst (Liro, Pulsen) zou meer op propaganda berusten dan op het recht, de schilderijen, het zilver of het goud dat je is ontstolen terug te eisen.

zie ook: www.vecip.nl/antisemitisme

Meer informatie:

  • over de oorzaken van Jodenhaat in de Oudheid: & Horst, Pieter W. van der, De Profeten, Joodse en christelijke legenden uit de oudheid, Athenaeum, Polak & van Gennip, Amsterdam, 2001
  • over antisemitische uitlatingen: Tien tips tegen antisemitisme, met uitgebreide toelichting (Fabel/Illegaal, Krebbers en Tas (2002) http://www.doorbraak.eu/gebladerte/10836f52.htm
  • website van Norman Finkelstein, Joodse wetenschapper en auteur van o.m. het boek De Holocaust-industrie (zie Bibliografie): http://normanfinkelstein.com/
  • een site die zich concentreert op bewijs voor de Holocaust: http://www.nizkor.org/
  • een rijtje namen van Holocaustontkenners: http://www.express.be/joker/nl/platdujour/wie-zijn-die-holocaustontkenners/104114.htm

 


Gerelateerde Berichten